StartpaginaParochiebladOverige berichten

Veertigdagentijd 2018

De tijd van Aswoensdag tot Paasmorgen, -de zondagen niet meegere-kend- telt 40 dagen: de 40-dagentijd. Ieder jaar kiezen wij daarvoor een thema dat wij in woord en beeld vorm geven. Voor dit jaar is dat: ‘Leven, de moeite waard’

Vanuit dat algemeen thema is voor elke viering een onderwerp gekozen,
dat ook terug te herkennen is in de vormgeving en de bijpassende kaars
die aan het begin van elke viering wordt ontstoken.
Aan het einde van de viering wordt de kaars op zijn plaats gezet
onder het zingen van het lied, zoals:
‘Woorden van waarde een weg om te gaan, Jezus, Messias.’

Voor het totaalbeeld nog even alle vieringen op een rij:

14-02 Aswoensdag: ‘Geroepen om te leven’ we tekenen ons met de as van de verbrande palmtakjes.

18-02 1e zondag: ‘De woestijn in’
we horen hoe de woestijn een plaats van beproeving is en keuzes maken.

25-02 2e zondag: ‘Op de berg’
we staan op de berg waar hemel en aarde elkaar raken.

04-03 3e zondag: ‘In de tempel’
we horen dat het geen plaats is voor woekeraars, maar een huis van gebed.

11-03 4e zondag: ‘In gesprek’
met Nikodemus, een farizeeër en lid van het Sanhedrin, het Joodse hooggerechtshof.

18-03 5e zondag ‘Te biecht gaan’ (Boeteviering)
bij onszelf; samen nadenken over wat niet goed is geweest.

Op Palmzondag gaan we de Goede Week in…een donkere week die uiteindelijk leidt naar het Licht.
Wat zou het fijn zijn om met velen die Goede Week te vieren!

De Goede Week 2018

25-03 Palmzondag: ‘In optocht’
We lezen het verhaal over de intocht van Jezus in Jeruzalem en horen hoe de mensen in optocht achter Hem aan gingen….maar voor hoelang?
Terwijl de kinderen met hun palmpasenstokken door de kerk trekken, delen we de nieuw gewijde palmtakjes.

29-03 Witte Donderdag: ‘Zijn Testament heropend’ + zalving
We gedenken Jezus’ laatste avond: door een vrouw gezalfd, maakt Hij zichzelf klein om de voeten van Zijn leerlingen te wassen. Aan tafel geeft Hij hen Zijn levensbeker in handen en wordt Hij onvergetelijk in een gebaar van breken en delen.

30-03 GoedeVrijdag: ‘Rond het kruis’
Samen met de jongeren gedenken we het lijden en sterven van Jezus. We staan ook stil bij het lijden van nu en leggen bloemen onder het kruis.
Neemt u ook een bloemetje mee?

31-03 Paaszaterdag: ‘Hij lééft!’
Niet de dood, niet de duisternis, maar het Leven, het Licht wint!
Het zijn de vrouwen die als eerste die boodschap hebben en mochten verstaan..
Ruim tweeduizend jaar later ontsteken ook wij opnieuw het licht van de Paaskaars en wijden daarmee het water voor de doop.

01-04 Paasmorgen: ‘Om moed verlegen’
Weggevlucht uit Jeruzalem, op weg naar Emmaus.
Onderweg gaan hun ogen open en geeft het breken van het Brood hen de moed om op te staan en terug te keren naar Jeruzalem.

Soepmaaltijden

Soepmaaltijden met bezinning in 2018

Een aantal jaren hebben we de soepmaaltijden gehouden met in aansluiting daarop een avondgebed. Dit jaar keren we terug naar de soepmaaltijden met bezinning, zoals we die voorheen hadden. Het thema tijdens alle soepmaaltijden is ‘onvoorwaardelijke liefde’: moeders, vaders, verzorgers en grootouders in alle delen van de wereld die zich inzetten voor hun (klein)kinderen en zo de ruggengraat van de samenleving vormen.

We starten de soepmaaltijden om 18:00 uur met een welkom, een lied en een gebed. Na de soep lezen we een bijbeltekst en staan daar heel kort bij stil. We zingen nog een lied, eten fruit en colle cteren voor gevluchte moeders en hun kinderen in de opvangkampen van Libanon. We sluiten af met een slotgedachte of gedicht en zingen nog een laatste lied.

U bent allen van harte uitgenodigd om bij deze soepmaaltijden aanwezig te zijn. Het is niet alleen een gezellig samenzijn met mensen vanuit twee verschillende kerken, maar ook even stilstaan tijdens de veertigdagentijd. Even weg van de dagelijkse dingen, luisteren naar een lied, gebed en lezing en ondertussen een maaltijd nuttigen. Het geld dat u daarmee uitspaart kan dan ten goede komen aan het noodhulpproject in Libanon. We hopen u te zien!

Opgeven kan via een mail aan claartje@devrijeruimte.org of via de lijst die vanaf zondag 11 februari in beide kerken zal liggen.

Data en plaatsen:

Dinsdag 20 februari, Koningkerk

Woensdag 28 februari, Verrezen Christus-kerk

Dinsdag 6 maart, Koningkerk

Woensdag 14 maart, Verrezen Christus-kerk

Dinsdag 20 maart, Koningkerk


Stil woren bij de kruiswoorden

Stil worden bij de kruiswoorden van Jezus

De veertigdagentijd is een periode van bezinning en inkeer. Bij ‘inkeer’ past ook stilte. Daarom is er in deze veertigdagentijd iedere week op dinsdagmorgen een korte stiltemeditatie volgens de klassieke kloostertraditie van ‘lectio divina’, goddelijke lezing. In vier stappen word je uitgenodigd je te verdiepen in een Bijbelwoord. Stap 1 is ‘lectio’, de lezing van een woord van Jezus. Stap 2 is ‘meditatio’, je mediteert op dat woord, je herkauwt het als het ware. Stap 3 is ‘oratio’, je bidt tot God. Stap 4 is ‘contemplatio’, stil zijn voor Gods aangezicht.
Hoe moet je je dat concreet voorstellen? Vanaf kwart over 9 ben je welkom, in stilte, er klinkt zachte muziek. Om half 10 beginnen we met het aansteken van de kaars. We zoeken een houding van stilte en ontvankelijkheid. In het hart van de bijeenkomsten klinkt steeds één van de kruiswoorden van Jezus, met daarna stilte die je vult met persoonlijke meditatie en gebed. De bijeenkomst eindigt met een zegenbede, ruimte om kort te delen wat je ontvangen hebt en een lied uit Taizé. Om 10 uur gaat ieder zijns weegs.

De bijeenkomsten worden afwisselend in de Verrezen Christus Kerk en de Koningkerk gehouden, onder leiding van ds. Els van der Wolf (Prot. Gemeente De Open Hof). De bijeenkomsten zijn los te volgen, maar wie iedere week komt, zal merken dat de beleving intenser wordt. Je hoeft geen lid van een kerk te zijn of ervaring te hebben met mediteren. Info: evanderwolkfox@gmail.com

Data en plaatsen:

Dinsdag 20 februari in de Koningkerk

Dinsdag 27 februari in de Verrezen-Christus-kerk

Dinsdag 6 maart in de Koningkerk

Dinsdag 13 maart in de Verrezen-Christus-kerk

Dinsdag 20 maart in de Koningkerk

Dinsdag 27 maart in de Verrezen-Christus-kerk

40 dagen...ook thuis!

40 Dagen….ook thuis!

Ook dit jaar is er weer gezorgd voor ‘Thuis-Catechese’
in de vorm van het boek ‘Veertig dagen lang’.

Jong en oud, samen op zoek,
leren uit het grote Boek,
dat de liefde winnen moet
en luisteren wat Jezus doet.

Veertig ‘vasten’dagen lang
bidden dat het anders kan;
leren delen in het klein,
daar begint wat groot zal zijn.

In het Boek volgen we dagelijks het verhaal over Jezus dat Lucas heeft geschreven, gevolgd door een korte overdenking, een gebed en natuurlijk ook een gedichtje voor de kleintjes.

Te verkrijgen na de vieringen op Aswoensdag en de 1e zondag van de 40dagentijd of via het parochiebureau.

Stuurgroep catechese


Uitnodiging Palmpasen en palmpaasstok maken

Beste kinderen,

Zondag 25 maart 2017 begint de Goede Week al weer met Palmpasen en natuurlijk horen daar mooi versierde palmpaasstokken bij.
Deze stokken gaan we ook dit jaar weer zelf maken!

Jullie zijn van harte welkom om op woensdag 21 maart a.s. van 14.00 - 15.00 uur in het Parochiezaaltje een palmpaasstok te komen maken.
Wij zorgen voor de stokken, de versiering, het haantje en de paaseitjes. Zelf hoef je alleen een zonnig humeur mee te nemen (en als het kan, een eigen bijdrage voor de kosten van 2 euro).

Na afloop mag je de palmpaasstok mee naar huis nemen. Vergeet je niet hem op Palmzondag 25 maart a.s. om 10.30 uur mee te nemen naar de viering? Dan gaan we iemand blij maken met jouw Palmpasenstok!

Graag tot woensdag 21 maart,
Werkgroep gezinsvieringen


Filmavond in het zaaltje

Op vrijdag 6 april is er weer een filmavond, georganiseerd door Ad Hendriks namens de Catechesegroep. De avond begint, zoals gebruikelijk, om 20.00 uur en Ad ontvangt u weer met een kopje koffie. Na afloop is er een drankje met iets erbij. Bij de uitgang staat een mandje voor uw vrijwillige bijdrage.De keuze is deze keer gevallen op:

Le fils de l’autre (De zoon van de ander),
een film spelend in Israël en Palestina.

Als Joseph, een Israëlische jongen, wordt opgeroepen voor zijn dienstplicht, blijkt dat hij niet de zoon van zijn ouders kan zijn. Na zijn geboorte is hij in het ziekenhuis verwisseld met een baby van Palestijnse ouders. Voor beide jongens en hun ouders is dit een ingrijpende ontdekking die voor de nodige emotionele verwikkelingen zorgt en die hen dwingt hun eigen identiteit, normen en overtuigingen vanuit een totaal nieuw licht te bekijken.

Een verhaal met een even eenvoudige als verrassend ver gaande mogelijkheid om in conflicten als in Israel/Palestina met de ingeslepen polarisatie een uitweg te bieden. De oplossing heeft iets van een salomonsoordeel, maar nu helemaal wederzijds en onopgesmukt, levensecht.

De film is geregisseerd door Lorraine Levy en verscheen in 2012. Hij duurt ca. 100 minuten.


Gouden huwelijksfeest van Nel en Louis

Het zal niet vaak voorkomen dat een bruid haar eigen gouden huwelijksviering voorbereidt en ook nog erin voorgaat. Maar in de VC kijken we daar helemaal niet van op, al stellen we het natuurlijk wel zeer op prijs!
In de laatste Opstand had het bruidspaar zelf de speciale in kleur afgedrukte pagina aangeleverd. En op 11 februari was er het 12 pagina’s dikke liturgieboekje, opgesteld door de bruid, gedrukt door de bruidegom!

Vóór de dienst begon, betraden Nel en Louis gearmd het priesterkoor en spraken ons en elkaar toe. Het was een bijzonder gezicht: bloemen in de hand, corsage op de revers. In de kerk familie: (schoon)kinderen en kleinkinderen, broers en zussen en natuurlijk veel parochianen.
Het verheugend grote kinderkoor zong toepasselijke liederen, waarvan de teksten deels door Nel waren verzorgd. Ook Cantemus zette zijn/haar beste beentje voor met o.a. Nels lievelingsliederen van Huub Oosterhuis.

Het thema was “Altijd zijn we onderweg” en de lezingen gingen over Abraham en over de Emmausgangers. Het was een mooi samenzijn. De kinderen van het koor hadden tijdens de overweging (door Nel!) een fraai tafelkleed gemaakt met teksten en hun handafdrukken. De andere kinderen maakten in de kinderkerk een boekje met hartjes en wensen voor Nel en Louis.

Na de viering kwamen er uiteraard toespraken. Eerst bood het kinderkoor het kleed aan. Vervolgens sprak Maarten Camps namens het parochiebestuur het bruidspaar toe en overhandigde een “gouden” boeket en een envelop voor een vakantiereisje. Vervolgens kwam Cantemus aan de beurt: een lied, gemaakt door Luc van Eijck over het onvermoeibare stel. (Fris en fruitig noemde hij hen!). Ook het koor droeg bij aan het reisje.

En toen was het dus tijd voor de koffie met lekkere gebakjes. Het was erg druk achterin de kerk en vóórin stonden Nel en Louis voortdurend handen te schudden en attenties in ontvangst te nemen. Hun kleinkinderen waren actief met het bakken van hot dogs naast het bruidspaar. Al met al een gezellige drukte. Ook vanuit de Open Hof gemeente kwam er een delegatie.
Na de koffie waren er drankjes en hapjes en ook soep en broodjes. Het bruidspaar mengde zich onder het publiek en iedereen had het prima naar zijn zin. Om ca. 14.00 uur kwam er een einde aan dit gezellig samenzijn en ging het feestje aan de overkant in Agora nog een tijdje door voor de familie.

We wensen Nel en Louis nog vele jaren in zo goed mogelijke gezondheid toe. Bedankt voor alles wat jullie doen en deden. En als jullie op reis gaan (naar Wenen?): veel plezier alvast.

Ria van der Geest

Wat zijn we verwend!

Aan de kast hangt het doek met het hart dat in de viering voor de Tafel hing en dat Birgita menig uurtje heeft gekost.
Op onze tafel ligt het kleed dat het kinderkoor voor ons heeft gemaakt
en naast een mand vol brieven, e-mails
en prachtige kaarten, alles ter ere van ons 50-jarig huwelijksfeest, staat een bijzonder vaasje met waardevolle papieren bloemetjes, afkomstig van Cantemus. Allemaal om stil van te worden!

Wat zijn we verwend en niet alleen met lieve en hartelijke woorden,
maar ook met kleine en grote attenties.

De prachtige boeketten zijn inmiddels helaas verwelkt, maar binnen en buiten komen de plantenbakjes langzaam tot bloei om ons nog even na te laten genieten.

En dat genieten krijgt nog een vervolg, want ook onze lang gekoesterde wens op huwelijksreis te gaan naar Wenen, kan worden vervuld.

Daarvan en ook van ons feest komt natuurlijk een fotoboek, dat wij t.z.t. graag laten rondgaan.

Lieve mensen, werkgroepen en bestuur, hartelijk dank voor alles.

Louis en Nel


Facebook

Facebook pagina

We kunnen er niet omheen, maar Social Media is een onderdeel geworden in alles wat we doen. Via Social Media lijkt de wereld een stuk kleiner en de contacten meer dichtbij. Sinds kort heeft ook onze parochie een eigen Facebook pagina. Zo proberen we de parochianen die niet meer in de buurt wonen of door omstandigheden niet meer naar de parochie kunnen komen op de hoogte te houden van wat onze parochie bezig houdt. Ook vergroot het de zichtbaarheid van onze parochie.
Natuurlijk zullen we secuur omgaan met gegevens die we op Facebook plaatsen.

Bezoek onze pagina op facebook.
Om ook op de hoogte te zijn van onze Facebook-pagina hoeft u alleen onze pagina te “liken”.


Zo wordt u op de hoogte gehouden van recente ontwikkelingen in onze parochie. Voor tips, reacties of vragen kunt u bij mij terecht.

Rolanda Correia

Nieuwe acolieten

De trouwe kerkgangers hebben het al opgemerkt: er komen af en toe al nieuwe acolieten bij het altaar! De voor ieder vertrouwde gezichten van Jan van Est, Jan van Leeuwen en Vincenzo Pernice blijven uiteraard hun zeer op prijs gestelde werk doen. Maar Nel heeft een aantal jongelui gevraagd en bereid gevonden om op de eerste en de derde zondag (woord- en communieviering) als acoliet op te treden.

U weet dat wij er als parochie sterk mee bezig blijven om de jeugd aan ons te binden en we hopen dan ook dat dit eraan bijdraagt. Met de jongelui is afgesproken dat ze maar één keer in de zoveel maanden als acoliet hoeven bij te dragen. Ze mogen een pij aan, maar dat hoeft niet. Ze zullen het ook alleen doen en via het draaiboek krijgen ze hun instructies. Het zal wel af en toe fout kunnen gaan, maar dat is bij voorbaat al vergeven. We vinden het belangrijker om hen te (blijven) betrekken.

Daarbij realiseren we ons best dat de huidige groep jongelui relatief groot en gemotiveerd is. Wellicht wordt dat in de toekomst weer anders, dan zien we weer opnieuw hoe we in de belangrijke functie van acoliet zouden kunnen voorzien. We hopen dat u achter deze wijziging zult gaan staan!
Aangezien we op deze twee zondagen niet langer meer onder twee gedaanten ter communie gaan, is er overigens ook wat minder ‘werk’ voor de acolieten. Dat betekent dat we in principe ook met één acoliet kunnen volstaan. Voor de tweede zondag, de eucharistieviering met pater Ed Metz, kunnen beide ‘Jannen’ en/of een van hen met Vincenzo, desgewenst blijven ondersteunen. Dat hoeft niet persé, zodat er ook voor hen wat meer ruimte komt en zij een eigen afweging kunnen maken. Voor de ondersteuning tijdens de eventuele vijfde zondag is het aan degene die de gebedsdienst doet en de beschikbare acolieten om afspraken te maken. Wij denken dat (op termijn) ook daar met één acoliet zou kunnen worden volstaan. We gaan het zien.

Frank van Blokland, namens de liturgiewerkgroep

Jongerenviering

Jongerenviering zondag 19 maart : voor verslag zie bij Jeugd en jongeren

Senioren

Zie hoofdstuk Individueel Pastoraat

Eerste Communie

Op zondag 10 juni 2018 vieren we weer het feest van de Eerste Communie. Bij het hoofdstuk Gebeurtenissen (Doop-1ste Communie -Vormsel) vindt u meer gegevens daarover.

Vormsel

Op 6 februari 2016 werd een aantal jongeren gevormd. Bij het hoofdstuk Gebeurtenissen (Doop-1ste Communie -Vormsel) vindt u een verslag ervan

Leerhuis met Agapè

Na de viering op 15 september 2013 heeft Nel van Drie in het koffiegesprek met de aanwezige parochianen uitleg gegeven over een nieuw initiatief om samen te kunnen blijven komen. Zij deed dat mede namens de liturgiegroep en de parochievergadering, die eerder enthousiast hebben ingestemd. Het is de bedoeling om iedere vierde zondag in de maand anders in te vullen, namelijk met een Leerhuis gecombineerd met het agapèmaal.
De naam Leerhuis stamt uit de Joodse traditie, waarbij het gaat om het Hebreeuwse woord ‘Dabar’. Dat betekent ‘het woord dat gedacht, gehoord en gedaan wordt’. Een leerhuis is dus een huis waar geleerd wordt met hoofd, hart en handen, waar het woord, het ritueel en het ‘doen’ samengaan. In de jonge kerk vierde men het agapèmaal (liefdemaal/vriendenmaal): men deelde samen de maaltijd, meer of minder uitgebreid. Die twee begrippen gaan wij nu combineren om een nieuwe vorm op te zetten, die past binnen de mogelijkheden die er kerkelijk gezien zijn.

In het Leerhuis met Agapè vormen een ritueel, een Schriftlezing en een vorm van diaconie een vast terugkerend onderdeel. Ook wordt er een eenvoudige agapè-maaltijd gehouden, zoals dat in de jonge kerk ook onder de volgelingen gebeurde.
Ritueel: aansteken van een kleine huispaaskaars en eventueel het aansluiten bij een onderwerp van het Leerhuis of kerkelijk jaargetijde. Natuurlijk steken we ook lichtjes aan bij de voorbede.

Woord: Schriftlezing gevolgd door enige uitleg, toelichting, eventueel een spreker, al of niet ondersteund met audiovisuele middelen.

Vorm van diaconie: collecte – bijv. een fruitmand vullen, een actie steunen of kaarten schrijven.

Agapè-maaltijd: Brood (Turks of iets dergelijks) (met wat smeerbaar broodbeleg) en vruchtensap

Om een duidelijk onderscheid aan te brengen met de gewone zondagsvieringen wordt er achterin de kerk een halve kring stoelen klaargezet met tafeltjes ertussen. De dekenkist wordt voorzien van een tafelloper, met daarop de huispaaskaars – kleine bijbel– schaal (voor het brood) en een kan vruchtensap. Na afloop blijft de huispaaskaars en de bijbel en eventueel ook broodschaal en kan daar staan, als teken dat ook dat een plaats van samenkomst is in de kerk. In de bestaande rekken naast de dekenkist kunnen mensen bij de voorbede een lichtje aansteken (er ligt dan geen intentieboek). Tussen de stoelen staan tafels waarop extra brood, de kannen met vruchtensap, de glazen en de bakjes met jam, kruidenboter of iets dergelijks klaarstaan. Naast het beeld van Maria en kind moet nog een goede piano op wielen worden aangeschaft, om heen en weer slepen te voorkomen.

Voor elk Leerhuis met Agapè worden twee mensen gevraagd de bijeenkomst te leiden en samen met Frank van Blokland (als verantwoordelijke vanuit de werkgroep liturgie) voor te bereiden. Dit voorkomt overlapping en waarborgt de voortgang. Voor elk Leerhuis wordt een ‘boekje’ gemaakt met eventuele liederen enz. (door de werkgroep liturgie). We hebben Henk Boekema gevraagd of hij dan op de piano wil spelen en we hebben Jos Beijk gevraagd of hij als voorzanger wil optreden.

De werkgroep liturgie vraagt de leiders, maakt een jaarschema en helpt bij het voorbereiden van het maandelijkse Leerhuis met Agapè. Voor de te vragen leiders zou het fantastisch zijn als die vanuit de jongere generaties zouden kunnen komen, omdat die wellicht weer nieuwe mensen meebrengen. Bij voorkeur zouden dat echtparen kunnen zijn die dan vrij eenvoudig samen kunnen voorbereiden, afspraken maken en de taken verdelen. Dat maakt ook directe onderlinge communicatie mogelijk, lijkt praktisch bij de uitvoering omdat een paar goed op elkaar is ingespeeld. Als er voldoende paren gevonden kunnen worden zal het beroep op het paar ook beperkt kunnen blijven. Frank zal de komende periode mensen gaan benaderen en wij hopen dan op een positieve respons.

Leerhuis met Agapè 2017 / 2018

In het laatste Leerhuis voor de vakantie hoorden we dat Jozef zich als onderkoning van Egypte bekend maakte aan zijn halfbroers. Dat deed hij nadat hem duidelijk was geworden dat zijn halfbroers wezenlijk waren veranderd in hun houding tegenover elkaar en hun zorg voor Benjamin, de broer van Jozef.
In het Leerhuis van augustus lazen Peter en Eugenie Duijndam dat vader Jakob zijn verloren gewaande zoon Jozef weer in de armen kon sluiten. Dolgelukkig haalden Benjamin en zijn broers vader Jakob naar Egypte voor de hereniging met zijn geliefde zoon Jozef. Niet alleen ontmoetten vader en zoon elkaar. Er vond ook een ontmoeting plaats tussen de machtige farao van Egypte en de stokoude herdersvorst uit het kleine Kanaän. En ook daar gebeurde iets bijzonders: de oude Jakob zegende de farao: ‘De Heer zegene u en hij behoede u’ En daarmee gaf Jakob aan de farao het kostbaarste dat hij kon geven.
In het Leerhuis van september lazen Marijke en ik weer verder. Jacob leefde 140 en 7 jaar, waarvan ‘zeven en tien’ toen Jozef nog jong was en de laatste ‘zeven en tien’ ook weer samen met zijn dierbare zoon. Jacob voelt zijn einde naderen en laat Jozef zweren dat hij zijn vaders lichaam terug zal brengen naar Kanaän om hem daar te begraven bij zijn Rachel. Dan vraagt Jacob aan Jozef om zijn beide zoons te brengen en hij vertelt hen nog een laatste keer zijn verhaal, als een soort biecht. Zowel rampspoed als geluk is hem ten deel gevallen, ondanks zijn verraad om het eerstgeborenenrecht. Dan strekt Jacob, die ook Israël heet, zijn handen uit om de jongens te zegenen. Maar vreemd, hij doet dit kruiselings! Jozef probeert de vergissing te voorkomen, maar zijn vader is zich er van bewust; hij doet het expres zo. Israël weet dat Israëls God de rollen steeds omdraait. Israël weet van Gods verrassende wendingen: de kleinste zal de grootste zijn, de laatste wordt de eerste. Israël weet dat dwars tegen alle menselijke berekening en verwachting in, de Eeuwige steeds nieuwe wegen gaat, gevestigde machten doorbreekt en de gang van het bloed doorkruist.

Op 22 oktober is het volgende Leerhuis. Dan zullen Claartje en Maarten Camps de vertaling van Nico ter Linden van Genesis 49 en 50 voorlezen, waarin zowel Jacob als zijn zoon Jozef worden begraven. Op zondag 26 november lezen Anita en Hans van Rijn dan uit Exodus 1.

Frank van Blokland (fam.van.blokland@ziggo.nl of 070 – 387 34 76)

Vandaag, zondag 26 november, was er weer een ‘Leerhuis met Agapè’ in onze kerk. We zitten achterin de kerk, met tussen ons in de ronde tafels waarop brood en druivensap klaar staan. We luisteren naar ‘Het verhaal gaat…’ van Nico ter Linden, telkens een stukje verder in dit boek. Genesis hebben we gelezen, vandaag beginnen we aan Exodus. Mozes wordt nog niet geboren, wel zijn er twee vroedvrouwen, Schoonheid en Schittering, die voorkomen dat pasgeboren jongetjes gedood worden. Twee vrouwen die God vrezen, wat niet wil zeggen dat zij bang zijn, maar dat zij weten van goed en kwaad en van trouw – zo is de uitleg van ter Linden. We zitten daar samen en luisteren, steken een lichtje op, waaronder een voor onze parochie: “dat we zo door mogen gaan, lerend van en met elkaar”.
Claartje van der Grinten