StartpaginaParochiebladOverige berichten

1 juli: afsluiting school- en activiteitenjaar

Het school- en activiteitenjaar jaar loopt alweer op zijn eind en de zomervakantie nadert snel. Op 1 juli a.s. wordt het jaar feestelijk afgesloten. We doen dat eerst in de gezinsviering waarbij natuurlijk het kinderkoor optreedt. Tijdens de viering gaan de Sterren, de oudste jeugd/communiegroep ‘overvliegen’ naar de jongerengroep nu zij de basisschool gaan verlaten. Vanaf na de zomervakantie mogen zij meedoen met de jongeren-activiteiten.

Na de gezinsviering hebben we een gezellige middag met elkaar. Met de jeugd, jongeren, ouders en alle andere VC-parochianen.

Er zal net als vorig jaar weer van alles te doen zijn.

Ook dit jaar zal er een sponsorloop georganiseerd worden voor de jeugd. Het goede doel is de kinderboerderij in Elf Gasha. Dus kinderen neem je sport- of hardloopschoenen mee! Voor meer informatie over de kinderboerderij: http://www.dmazh.nl/page2-1.php. Voor degenen die willen sponsoren: neem alstublieft wat (klein)geld mee!
De jongeren gaan pannenkoeken bakken voor het goede doel.
Er worden tosti’s gemaakt (en gegeten natuurlijk)
Verder zijn er allerlei spelletjes voor jong en oud.

Er is dus eten, drinken en gezelligheid! De middag duurt naar verwachting tot een uur of 2 à 3 (of tot zolang eenieder wil blijven). Dus komt allen en laten we er een gezellige middag van maken!

Rolanda Correia


Zomerfeest

voor de parochianen van de Verrezen Christus
en voor familie, vrienden en bekenden van het koor Dicentoria

Graag nodigen wij u uit voor het zomerfeestje onder het motto

“Al zingend de zomer in ...” op woensdag 4 juli 2018

Wij verwelkomen wij u om 14.30 uur met een kopje koffie of thee met wat lekkers.

Ons feestelijke programma wordt verzorgd door het gemengde koor Dicentoria. Zij zingen voor ons met veel enthousiasme een zeer gevarieerd programma.
Wij gaan luisteren en misschien ook meezingen onder het genot van een hapje en een drankje.

In verband met de inkopen is het wel belangrijk dat we weten hoeveel mensen er zullen komen

U kunt zich uiterlijk t/m zondag 1 juli aanmelden bij het parochiebureau: tel: 070- 390 5731 of na de viering.
Natuurlijk kunt u ook van huis opgehaald worden als u dat bij aanmelding
even vermeldt.

Hartelijke groeten,
Namens het individueel pastoraat
Marga Bertelink, Anja den Elzen, Ewa Fus Camps


Zomerschool

Ook dit jaar organiseert de bespiegelingengroep een Zomerschool met 4 bijeenkomsten met tussen de 7 en 15 deelnemers.
Deze zomerschool is voor iedere belangstellende toegankelijk. Elke bijeenkomst is los bij te wonen en staat op zichzelf. De gehele zomer-school biedt een rijke caleidoscoop aan inzichten en vergezichten over onderwerpen die op maatschappelijk en geloofsgebied interessant zijn.

De eerste bijeenkomst is op 1 augustus en heeft als onderwerp: Voltooid Leven ingeleid door Jos Sterk. Dit actuele, boeiende maar ook controversiële thema zal door Jos worden besproken aan de hand van het boek van Bert Keizer.
Daarna zijn de onderwerpen:The varieties of religious experience. Paul van Velthoven bespreekt dit boek van William James. Wat is religieuze ervaring en wat is de wetenschappelijke waarde van religieuze ervaring? Dit en meer wordt in dit boek behandeld. Het is meer dan een eeuw geleden geschreven en geldt nog steeds als een baanbrekend werk.De eendimensionale mens. Het boek dat je in de zestiger jaren gelezen moest hebben wilde je in linkse kringen meetellen. Han van den Broek zal het boek van Herbert Marcuse in perspectief plaatsen van ontwikkelingen toen.
De kerk onder en vlak na de Russische revolutie. Was de aanval op de kerken door het communistisch regime ingegeven door hun officiële atheïsme of speelden ook andere redenen mee en welke dan? Ingeleid door Bart Dijkstra

De eerste bijeenkomst is dus op 1 augustus. De andere drie worden bepaald op basis van gewenste data door deelnemers in augustus/begin september.

Alle bijeenkomsten, tenzij vooraf anders bericht, zijn bij Jan van Est thuis. Wilt u aan een bijeenkomst deelnemen dan graag een berichtje met uw naam en telefoonnummer naar: quirinusdijkstra@hotmail.com.

Bart Dijkstra


De mooiste dag van je leven

Zó keek een oudere generatie daar tegen aan. En die was op zondagmorgen 10 juni aangebroken voor tien in nieuwe jurken, of jasjes en andere kledij uitgedoste communicantjes, afkomstig van de Pius X-school, begeleid door even feestelijk geklede ouders, opa’s en oma’s en verdere familie. Topdrukte in een dienst die ook daardoor aan de dagen van weleer herinnerde, en ditmaal geleid werd door Jan Jetse Bol en daarbij geassisteerd werd door Nel van Drie. Met de noodzakelijke kanttekening dat daarvoor de vrouwen al dan niet achter de schermen het meeste, lange voorbereidende werk hadden verricht om de communicantjes in te wijden in de finesses van het christelijk geloofsleven.

Het was dan ook niet verwonderlijk dat op grond van dat werk een van de vroeg wijze communicantjes maar eens bij Nel had geïnformeerd of het klopte dat Jezus had gezegd dat vrouwen geen priester mogen worden en dus geen taken in de kerk mogen vervullen. Het antwoord luidde ontkennend en het werd indirect nog eens bevestigd door de deelname van alle communicantjes zelf aan de dienst. Daarin riepen zij samen een kerntekst uit het evangelie tot leven. Zo konden ze aan den lijve ervaren wat Jezus van hen vraagt. Dit kwam zo mogelijk nog duidelijker naar voren in de uitleg van de Tien Woorden die vooraf ging aan het hoogtepunt van de dienst, de uitreiking van de communie aan hen, ofwel het deelnemen aan de tafel des Heren.

Voor alle kinderen was er een tastbare, blijvende herinnering aan deze dag. Een mooi slotakkoord aan het eind van de dienst boden de ouders die naar het altaar waren gekomen om samen een lied te zingen. ‘Reis met ons mee naar een onbekend land, reik onderweg alle mensen de hand; wees als een pelgrim, blijf even staan om te bedenken hoe je moet gaan.’ Namens hen bood Judith Weersink na afloop een fraaie bos bloemen aan Nel van Drie, Marijke van Blokland en Rolanda Correia aan. Samen hadden zij deze viering mogelijk gemaakt.

Paul van Velthoven


Cantemus gaat op stap

Jaarlijks gaat Cantemus Resurgenti, het “grote” koor, een dagje uit. U zult daar begrip voor hebben. Want zingen is zwaar werk. Onderschat dat niet. Ruim 45 weken per jaar wordt er wekelijks gerepeteerd en bij minstens 20 vieringen wordt er gezongen. Dat vraagt nogal wat. Vooral van de dirigente. Denk maar eens na: muzikale educatie van het koor, sturing, begeleiding, coaching, motivatie en peptalk, oeverloos geduld, heel veel incasserings- en inlevingsvermogen. Dat alles is noodzakelijk om ruim 25 in doorsnee nogal eigenwijze senioren tot muzikale hoogten te brengen. Ga er maar aan staan. En dat vraagt ook veel energie van de koorleden. Daarom springen we eenmaal per jaar uit de band. En hoe. Dat kost nogal wat, jazeker. Maar we sparen ervoor. En de partners mogen mee. Maar die betalen ervoor.

De organisatie (Cock en Leo Vogelaar, en Petra en Jos Beijk) heeft haar best gedaan. En met succes, want we zijn verrijkt terug gekomen. Het is namelijk wèl de bedoeling dat het doorsnee koorlid iets meeneemt van het dagje uit. Nee, geen souvenirs. Ook geen gewonnen pannenset of elektrische deken. Geen enge ziektes of nutteloze abonnementen. Nee, hier wordt geestelijke verrijking bedoeld. En die hoeft niet persé te worden opgedaan in een kerk. Kom op, zeg! We leven in 2018. Hoewel rooms-katholiek van oorsprong is Cantemus inmiddels hartstikke werelds.

Vrijdag na Hemelvaartsdag. ’s Ochtends reed een Koningsblauwe bus voor bij onze kerk, van operator “Koninklijke Beuk”, dat stond in gouden letters op de zij- en achterkant. Even dachten we daar “Koninklijke Beijk” te lezen en meenden we in de eerste letters van het kenteken “AA” te zien, maar dat hadden we mis. We werden wel vorstelijk vervoerd. Zoveel mogelijk wèg van de snelweg stuurde de chauffeur ons zacht zoevend over landelijke wegen. Wat een reisgenot. Hoog in de bus gezeten hadden we een riant zicht rondom. Ook bij rotondes, waar door die hoge zit de maag van ’n enkeling toch wat akelig bleek rond te zwieren. Nee, uiteindelijk niks naars gebeurd hoor.

Op naar Leerdam. Prachtig stadje. Oud en toch mooi gebleven, en daar herkende het doorsnee koorlid zichzelf wel in. Via smalle straatjes kwamen we bij het riviertje de Linge. Aan de kade lag een groot schip op ons te wachten. We stommelden aan boord en zochten in de salon een plaats aan de rijk gedekte lunchtafels. Daarna een rondvaart over de Linge. Door het sluisje van de Hollandse waterlinie bij Fort Asperen. Bordje vol met heerlijke broodjes, kopje koffie erbij, en uitleg van de kapitein. Veel vogels gezien, allerlei soorten. Met vanuit een gemakkelijke stoel op het zonnige bovendek een weids uitzicht op het prachtige landschap. Wat wilden we nog meer?

En er kwam nog zoveel meer. Terug in Leerdam was het vijf minuten wandelen naar de glasblazerij. Om daar te zien hoe dat blazen van glas nou eigenlijk in z’n werk gaat. Een leerzame demonstratie maakte veel duidelijk. Ovens, blaaspijpen, tangen, natte doeken, borstels, glas, véél glas, rood-oranje gloeiend, haast vloeibaar-heet, het was fascinerend. Kunstenaars zijn het daar, dat moet gezegd. Aansluitend was de verleiding erg groot om uit de inpandige winkel of bij een van de glaskunstwinkeltjes in de buurt toch wat fraais te kopen. Materiële verrijking weliswaar, maar daar naar kijkend komt de geestelijke verrijking vanzelf.

Na koffie met appelgebak terug in de bus. Over de dijk volgden we de loop van de rivier en kwamen via Heukelum, Oosterwijk, Kedichem en Spijk in Gorinchem uit. En van daar waren we via de snelweg in een zucht terug in Voorburg.

En dat was het dan? Nee, zeker niet. Als sluitstuk van deze dag stond in Agora een echt Indisch buffet voor ons klaar. Rijsttafel compleet, zeg maar. Een compleet buffet dus, hè, met alles erop en eraan. Alsof we wat hadden in te halen. Alsof we overdag op een houtje hadden moeten bijten. Bedenk daarbij dat voor het doorsnee koorlid de “NIX18”-regel niet meer van toepassing is, dat het buiten nog steeds stralend weer en erg warm was, en het beeld op uw netvlies van bruisende bieren in glanzende glazen vult zich vanzelf. Vergeet in dat beeld niet ook de koele witte wijn te plaatsen. Heerlijk, allemaal. Maar het bleef beschaafd.

Het was een leerzame prachtige dag. Het doorsnee koorlid kan er na dit dagje uit weer tegenaan. De dirigente ook. En dat gaat u merken: let op de nieuwe energie die Cantemus uitstraalt.
Dank aan de organisatie. Op hun werk moet een zegen hebben gerust. Nee, er was geen geestelijk leidsman of -vrouw aan boord, er is onderweg geen reisgebed gebeden, en gezongen werd er evenmin (zie hierboven - eerste alinea, laatste zin, vanaf “We leven in 2018.”). Toch hebben we genoten. Hadden we stralend weer. En kwamen we weer behouden en veilig thuis.

Tot slot werd nog de traditionele schrijfloterij gehouden. Wie o wie mocht dit jaar voor Opstand het opstel over deze dag schrijven? Spannend tot op het laatst, maar de uiteindelijke gelukkige winnaar is:

Luc van Eijck
6 juni 2018


Bezoek aan de Eendenkooi in Schipluiden.

Opnieuw (voor de hoeveelste keer?) begeleidde Aad Hofstede een groep geïnteresseerden naar zijn favoriete natuurplek. Het was een van die dagen (31 mei) dat de regen met bakken omlaag kwam, dus vreesden we dat het niet door zou kunnen gaan, maar we hadden enorm geluk . Na regen kwam echt zonneschijn. Zelfs de rubber laarzen die een aantal van ons voor de zekerheid had aangetrokken, waren niet nodig. De veengrond had al het water al opgezogen…

We waren met zo’n 15 man, niet alleen parochianen maar ook anderen. Na een tocht door het landelijke Delfland arriveerden we bij de loods van Natuurmonumenten waar we werden opgewacht door de boswachter. Helaas is zijn naam me ontschoten, maar hij kende Aad en zijn familie goed en had al eerder groepen vanuit de VC rondgeleid.

In het verleden hebben Wil van der Ham en Luc van Eijk al verslag gedaan in Opstand van hun bezoek. Zij waren zeer enthousiast en terecht. Ook wij waren onder de indruk van de landelijke omgeving, de stilte, de mooie natuur en natuurlijk het verhaal over de kooi.

Dat verhaal begon bij een mooie vijver waar omheen voor de eenden rieten broedmanden waren aangebracht. De gids vertelde hoe gevoelig de eenden zijn voor gevaren van roofvogels, vossen en vooral ook voor geluiden. Het is dus heel belangrijk dat de kooiker (zo heet de beheerder van een kooi) en zijn kooikershondje muisstil de eenden opjagen. Het hondje wordt daarom met kaasblokjes (die kraken niet in zijn bek!) verleid de eenden de gangen van de kooi in te jagen. Er zijn wel 7 verschillende gangen. Belangrijk is hierbij de windrichting. Eén gang is zelfs in de oorlog door de Duitsers die kennelijk een mals eendje niet versmaadden, gebouwd. Dat is de enige gang met betonnen palen. De rest is van hout en de “muren” zijn van takken en riet.

Als u meer technische details over de bouw van de eendenkooi en over hoe het vangen precies in zijn werk gaat, wilt weten, verwijs ik u naar het internet . Via Google leest u er meer over en anders is Aad vast graag bereid u erover te vertellen.

Tegenwoordig worden de eenden niet meer gevangen om ze op te peuzelen, maar om ze te ringen. Het is heel verschillend hoeveel eenden per seizoen kunnen worden geringd. Dat hangt van allerlei factoren af. Dankzij de ringen hoopt men meer te weten te komen over vliegroutes e.d.

De kooiker maakt zich wel zorgen over de uitbreiding van vliegveld Rotterdam-The Hague, dat niet ver van de kooi vandaan ligt en daar nog veel dichter bij dreigt te komen. Ook de niet zo lang geleden verlengde A4 is redelijk dichtbij. Je kan het verkeer horen bij een bepaalde wind.

Het was een leerzame avond voor ons die werd afgesloten met een drankje en hapje dat Gerda, Aads vrouw, had meegebracht . In de keet vertelde de kooiker nog wat laatste weetjes over met name de bouw van de eenden en de kleuren. Wist u dat de mannetjeseenden (woerden) die het fraaist gekleurd zijn, na het paarseizoen als ze gaan ruien, ook bruin zijn net als de vrouwtjes? Ik wist het niet. Moet ik toch eens op gaan letten.

Ik spreek vast namens de hele groep als ik Aad en Gerda en de kooiker hierbij heel hartelijk bedank voor deze zeer geslaagde en interessante avond.

Ria van der Geest


Bezoek aan een moskee

Eindelijk was het dan zover. Op 2 mei bezocht de bespiegelingengroep de moskee ICC Selam van de Bosnische gemeenschap in Rotterdam. Als we een verwachting hadden van ons bezoek dan hoopten we op een open gesprek en dat is het geworden. Zo open dat een van de deelnemers na afloop zei ‘ ik zou best kunnen overwegen lid van een dergelijke gemeenschap te worden’ .

We werden omstreeks 8 uur ‘s avonds ontvangen met koffie en thee en hadden vervolgens een ruim twee uur durende dialoog met onder andere de voorzitter en de nog jonge Imam. Daarna zijn we nog bij het avondgebed geweest en spraken we enkele Moskeebezoekers.

De moskee is gehuisvest in een typisch Rotterdams huis op Zuid. De gebedsruimte neemt de benedenverdieping in beslag en de verdieping daarboven bevat het kantoor en de vergaderruimte. De moskee is kleinschalig, open en zeer toegankelijk. Echter, de oorlog die heeft gewoed in Joegoslavië en waarvan talloze Bosnische Moslims het slachtoffer zijn geworden klinkt ook die avond door. Een van onze gesprekspartners is een overlevende van de beruchte concentratiekampen van de Serviërs.

De gesprekken gingen over tal van onderwerpen: de rivaliteit tussen Soennieten en Sjiieten; de mate van sturing van een Moskee door machten buiten de Moskee, veranderde opvattingen binnen de Islam de afgelopen 50 jaar en de aantrekkingskracht van de Islam op autochtone Nederlanders. Uit alle antwoorden blijkt dat men zich thuis voelt in Nederland, in een democratische samenleving en dat men invloeden van buitenaf die strijdig zijn met de menselijke waardigheid afwijst. Het schisma binnen de Islam wordt betreurd; dialoog aangemoedigd en respect voor vrouwen betoond. Ook werd de belangrijkheid van Jezus in de heilige Koran benadrukt ten opzichte van andere profeten. Zijn wij getuige van een Islam die meer geworteld is in de Europese cultuur dan de Islam die recent hier gebracht is door mensen uit Marokko of Turkije en voelden we ons daarom opvallend thuis daar?

Wellicht, maar het heeft ons ook gebracht dat ons perspectief weer is verruimd: het is belangrijker je te richten op wat ons verbindt in ons geloof en geloofspraktijk dan je te richten op wat ons onderscheidt.

Bart Dijkstra


Bericht van de penningmeester

Beste parochianen,

Zoals gebruikelijk doet ook dit jaar het bestuur in juni weer een beroep op u voor uw financiële bijdrage. In de vorige Opstand is gemeld dat de jaarrekening over 2017 een positief resultaat laat zien. Het is dus ook in 2017 weer gelukt de financiën van onze parochie op orde te houden, ondanks de nodige uitgaven aan o.a. reparatie van het dak. We moeten helaas wel constateren dat de financiële bijdragen en de opbrengsten van de collectes samen zo’n 10% lager zijn dan in 2016. Ook van 2014 op 2015 was er sprake van een dergelijke daling. In 2016 was er sprake van stabilisatie. Gezien deze ontwikkeling blijft uw bijdrage dus zeer welkom!

Als u nog geen kerkbijdrage heeft overgemaakt, zou u dat dan alsnog willen doen?
We ontvange n uw bijdrage graag op giro NL89 INGB 0000 380889 t.n.v. Fin. Commissie v.d. Parochie De Verrezen Christus.

Alvast weer veel dank voor uw bijdrage!


Facebook

Facebook pagina

We kunnen er niet omheen, maar Social Media is een onderdeel geworden in alles wat we doen. Via Social Media lijkt de wereld een stuk kleiner en de contacten meer dichtbij. Sinds kort heeft ook onze parochie een eigen Facebook pagina. Zo proberen we de parochianen die niet meer in de buurt wonen of door omstandigheden niet meer naar de parochie kunnen komen op de hoogte te houden van wat onze parochie bezig houdt. Ook vergroot het de zichtbaarheid van onze parochie.
Natuurlijk zullen we secuur omgaan met gegevens die we op Facebook plaatsen.

Bezoek onze pagina op facebook.
Om ook op de hoogte te zijn van onze Facebook-pagina hoeft u alleen onze pagina te “liken”.


Zo wordt u op de hoogte gehouden van recente ontwikkelingen in onze parochie. Voor tips, reacties of vragen kunt u bij mij terecht.

Rolanda Correia

Nieuwe acolieten

De trouwe kerkgangers hebben het al opgemerkt: er komen af en toe al nieuwe acolieten bij het altaar! De voor ieder vertrouwde gezichten van Jan van Est, Jan van Leeuwen en Vincenzo Pernice blijven uiteraard hun zeer op prijs gestelde werk doen. Maar Nel heeft een aantal jongelui gevraagd en bereid gevonden om op de eerste en de derde zondag (woord- en communieviering) als acoliet op te treden.

U weet dat wij er als parochie sterk mee bezig blijven om de jeugd aan ons te binden en we hopen dan ook dat dit eraan bijdraagt. Met de jongelui is afgesproken dat ze maar één keer in de zoveel maanden als acoliet hoeven bij te dragen. Ze mogen een pij aan, maar dat hoeft niet. Ze zullen het ook alleen doen en via het draaiboek krijgen ze hun instructies. Het zal wel af en toe fout kunnen gaan, maar dat is bij voorbaat al vergeven. We vinden het belangrijker om hen te (blijven) betrekken.

Daarbij realiseren we ons best dat de huidige groep jongelui relatief groot en gemotiveerd is. Wellicht wordt dat in de toekomst weer anders, dan zien we weer opnieuw hoe we in de belangrijke functie van acoliet zouden kunnen voorzien. We hopen dat u achter deze wijziging zult gaan staan!
Aangezien we op deze twee zondagen niet langer meer onder twee gedaanten ter communie gaan, is er overigens ook wat minder ‘werk’ voor de acolieten. Dat betekent dat we in principe ook met één acoliet kunnen volstaan. Voor de tweede zondag, de eucharistieviering met pater Ed Metz, kunnen beide ‘Jannen’ en/of een van hen met Vincenzo, desgewenst blijven ondersteunen. Dat hoeft niet persé, zodat er ook voor hen wat meer ruimte komt en zij een eigen afweging kunnen maken. Voor de ondersteuning tijdens de eventuele vijfde zondag is het aan degene die de gebedsdienst doet en de beschikbare acolieten om afspraken te maken. Wij denken dat (op termijn) ook daar met één acoliet zou kunnen worden volstaan. We gaan het zien.

Frank van Blokland, namens de liturgiewerkgroep

Jongerenviering

Jongerenviering zondag 19 maart : voor verslag zie bij Jeugd en jongeren

Senioren

Zie hoofdstuk Individueel Pastoraat

Eerste Communie

Op zondag 10 juni 2018 vierden we weer het feest van de Eerste Communie. Bij het hoofdstuk Gebeurtenissen (Doop-1ste Communie -Vormsel) vindt u meer gegevens daarover.

Vormsel

Op 6 februari 2016 werd een aantal jongeren gevormd. Bij het hoofdstuk Gebeurtenissen (Doop-1ste Communie -Vormsel) vindt u een verslag ervan

Leerhuis met Agapè

Na de viering op 15 september 2013 heeft Nel van Drie in het koffiegesprek met de aanwezige parochianen uitleg gegeven over een nieuw initiatief om samen te kunnen blijven komen. Zij deed dat mede namens de liturgiegroep en de parochievergadering, die eerder enthousiast hebben ingestemd. Het is de bedoeling om iedere vierde zondag in de maand anders in te vullen, namelijk met een Leerhuis gecombineerd met het agapèmaal.
De naam Leerhuis stamt uit de Joodse traditie, waarbij het gaat om het Hebreeuwse woord ‘Dabar’. Dat betekent ‘het woord dat gedacht, gehoord en gedaan wordt’. Een leerhuis is dus een huis waar geleerd wordt met hoofd, hart en handen, waar het woord, het ritueel en het ‘doen’ samengaan. In de jonge kerk vierde men het agapèmaal (liefdemaal/vriendenmaal): men deelde samen de maaltijd, meer of minder uitgebreid. Die twee begrippen gaan wij nu combineren om een nieuwe vorm op te zetten, die past binnen de mogelijkheden die er kerkelijk gezien zijn.

In het Leerhuis met Agapè vormen een ritueel, een Schriftlezing en een vorm van diaconie een vast terugkerend onderdeel. Ook wordt er een eenvoudige agapè-maaltijd gehouden, zoals dat in de jonge kerk ook onder de volgelingen gebeurde.
Ritueel: aansteken van een kleine huispaaskaars en eventueel het aansluiten bij een onderwerp van het Leerhuis of kerkelijk jaargetijde. Natuurlijk steken we ook lichtjes aan bij de voorbede.

Woord: Schriftlezing gevolgd door enige uitleg, toelichting, eventueel een spreker, al of niet ondersteund met audiovisuele middelen.

Vorm van diaconie: collecte – bijv. een fruitmand vullen, een actie steunen of kaarten schrijven.

Agapè-maaltijd: Brood (Turks of iets dergelijks) (met wat smeerbaar broodbeleg) en vruchtensap

Om een duidelijk onderscheid aan te brengen met de gewone zondagsvieringen wordt er achterin de kerk een halve kring stoelen klaargezet met tafeltjes ertussen. De dekenkist wordt voorzien van een tafelloper, met daarop de huispaaskaars – kleine bijbel– schaal (voor het brood) en een kan vruchtensap. Na afloop blijft de huispaaskaars en de bijbel en eventueel ook broodschaal en kan daar staan, als teken dat ook dat een plaats van samenkomst is in de kerk. In de bestaande rekken naast de dekenkist kunnen mensen bij de voorbede een lichtje aansteken (er ligt dan geen intentieboek). Tussen de stoelen staan tafels waarop extra brood, de kannen met vruchtensap, de glazen en de bakjes met jam, kruidenboter of iets dergelijks klaarstaan. Naast het beeld van Maria en kind moet nog een goede piano op wielen worden aangeschaft, om heen en weer slepen te voorkomen.

Voor elk Leerhuis met Agapè worden twee mensen gevraagd de bijeenkomst te leiden en samen met Frank van Blokland (als verantwoordelijke vanuit de werkgroep liturgie) voor te bereiden. Dit voorkomt overlapping en waarborgt de voortgang. Voor elk Leerhuis wordt een ‘boekje’ gemaakt met eventuele liederen enz. (door de werkgroep liturgie). We hebben Henk Boekema gevraagd of hij dan op de piano wil spelen en we hebben Jos Beijk gevraagd of hij als voorzanger wil optreden.

De werkgroep liturgie vraagt de leiders, maakt een jaarschema en helpt bij het voorbereiden van het maandelijkse Leerhuis met Agapè. Voor de te vragen leiders zou het fantastisch zijn als die vanuit de jongere generaties zouden kunnen komen, omdat die wellicht weer nieuwe mensen meebrengen. Bij voorkeur zouden dat echtparen kunnen zijn die dan vrij eenvoudig samen kunnen voorbereiden, afspraken maken en de taken verdelen. Dat maakt ook directe onderlinge communicatie mogelijk, lijkt praktisch bij de uitvoering omdat een paar goed op elkaar is ingespeeld. Als er voldoende paren gevonden kunnen worden zal het beroep op het paar ook beperkt kunnen blijven. Frank zal de komende periode mensen gaan benaderen en wij hopen dan op een positieve respons