StartpaginaOecumene/Wereld Diaconie

Oecumenische vieringen

Op zondag 29 april was er weer een oecumenische viering in de Koningkerk. Ds. Jan van der Wolff hield de overweging en zoals gewoonlijk deden Claartje van der Grinten en Bart Dijkstra mee namens de VC. Onze parochie was heel goed vertegenwoordigd! Onze eigen kerk was gesloten.

Ook op 17 september was er weer een oecumenische viering. Het was een vredesviering, die in onze kerk werd gehouden. De Koningkerk bleef die zondag dicht. Over vrede is al zoveel gesproken, maar verandert er ooit iets? Het lijkt wel of de plekken waar geen vrede is, verschuiven en dus altijd zullen blijven. Is er iets wat wij kunnen doen? De werkgroep oecumene heeft nagedacht over een visioen van vrede. Hoe ziet dat er voor ieder van ons uit? Hierover werd verteld en het thema was dan ook: Stel je voor (een nieuwe wereld!) Er was een groot koor waaraan van beide kerken zangers deelnamen met zeer toepasselijke liederen. De kerk was goed gevuld en voor de kinderen was er een apart samenzijn waarbij met Godly Play werd gewerkt.

N.B. Door het wegvallen van pater Metz zou men graag een nieuw lid in de werkgroep Oecumene verwelkomen.
Claartje van der Grinten verstrekt graag alle informaties.

Wie wil zich aansluiten bij de werkgroep Oecumene?

Wij zijn een praktisch ingestelde werkgroep. Met ons vieren zetten we de soepmaaltijden met avondgebed tijdens de vastentijd op touw alsmede de oecumenische viering. Wij, dat zijn twee deelnemers vanuit de Koningkerk en twee vanuit onze parochie. Pater Metz heeft afscheid moeten nemen en wij zijn op zoek naar een nieuw lid. Wij komen zes tot zeven middagen/avonden per jaar bij elkaar om de voorbereidingen te doen en spreken daarnaast met elkaar over de thema’s die spelen bij oecumene. Wij willen ook graag meer weten over andere religies en geloofsovertuigingen.

Wij nodigen je graag uit om eens met ons mee te doen om te bezien of het je bevalt. Misschien heb je ook ideeën; we horen graag van je.
Meer informatie bij de voorzitter van de werkgroep namens onze parochie,

Claartje van der Grinten.

Werelddiaconaat

Onze parochie steunt al vele jaren drie projecten.

De Verrezen Christus Parochie steunt in Congo het werk van oud-parochiaan pater Rob Stigter. Hoewel hij tegenwoordig werkzaam is in Indonesië, heeft het project (onderwijs o.a.) in Oost-Congo, waar men veel last heeft van rondtrekkende troepen plunderende soldaten, nog steeds zijn (en onze) warme belangstelling.

In Ethiopië betreft dat de kinderboerderij Elf Gasha.

In Togo ondersteunen wij het werk van Dokter (kinderarts) Cécile Schat en in Oost-Congo het project Mulo, waar een priester, afkomstig uit onze parochie, werkzaam was.

EthiopiŽ

Van Mulu Gashaw ontvingen we onderstaand artikel over het project in Ethiopië waar zij bij betrokken is en dat een van de drie “vaste goede doelen” van onze parochie is.

Dank jullie wel dat ik iets mag vertellen over weeshuis Elf Gasha, onze kinderwoonboerderij voor de straatkinderen in Debre Markos, het dorp waar ik vandaan kom en waar mijn moeder nog steeds woont. Elf Gasha wordt ondersteund met advies en financiën door stichting DMA in Nederland. Het bestuur van DMA waar Mieke voorzitter van is en ik secretaris van ben heeft als belangrijkste taak fondsen te werven om Elf Gasha draaiende te houden.

Het initiatief van Elf Gasha ligt eigenlijk bij mijn moeder (78) die altijd al een dubbel gezin heeft gehad. Naast haar eigen 9 kinderen heeft ze zich altijd ontfermd over de straatkinderen van Debre Markos waarvan ze er tot op de dag vandaag nog steeds een paar in huis heeft. Door de goede baan van mijn vader en haar eigen creativiteit zag ze kans om ons gezin en een aantal straatkinderen te voeden, te kleden en naar school te sturen. Educatie heeft ze altijd hoog in het vaandel gehad, ze weet heel goed dat de enige weg naar zelfredzaamheid onderwijs en ontwikkeling is.

In het weeshuis werken een coördinator, een oppasvader en -moeder en er is een dag- en nachtbewaker. Om de begroting sluitend te krijgen is er jaarlijks een bedrag van 12.000 euro nodig. Er kunnen maximaal 10 weeskinderen opgevangen worden, op dit moment zijn er 5 meisjes (Jerusalem, Meron, Azeb, Yeshi en Mehret) en 5 jongens (Aklilu, Tesfu, Simatio, Abraham en Lengerew) in de leeftijd van 4 tot 16 jaar. Dat is de maximale leeftijd waarop we hen in het Elf Gasha huis mogen opnemen.

We geven deze kinderen weer een ’thuis’ en bieden ze bescherming, voeding en samen met de oppasvader en –moeder vormen ze weer een gezin waarin ze zich veilig en vertrouwd voelen. We zorgen er natuurlijk ook voor dat ze naar school gaan omdat de toekomst voor hen na school aanzienlijk kansrijker wordt. Ook na hun weeshuisperiode proberen we hen te steunen waar mogelijk, bijvoorbeeld met het maken van een studiekeuze, het vinden van een baan en het opbouwen van een zelfstandig leven.

Omdat het financieel de laatste jaren veel moeilijker is geworden zijn we gaan zoeken naar nieuwe mogelijkheden om Elf Gasha kinderwoonboerderij een voortbestaan te geven. Bijvoorbeeld door een ‘kippenproject’ op te starten. We proberen een medische hulppost op te richten die een deel van onze gebouwen kan huren en voor structurele inkomensverbetering kan zorgen. Het ‘kippenproject’ is gestart en we zien een leuke eierenhandel ontstaan, voor de medische hulppost gaat Wilde Ganzen met ons samenwerken.

Ondertussen is de nood hoog geworden en zijn we dringend op zoek naar nieuwe donateurs om de kinderen te blijven helpen. Het allermooist is het wanneer er structurele bijdragen zijn, bijvoorbeeld door per maand 25 euro te doneren. Zie hiervoor de donatiewijzer op de website www.dmazh.nl. Natuurlijk kan het ook anders: hoe mooi zou het zijn wanneer er gezinnen zouden zijn die ieder 1 kind willen steunen.
Het banknr. is: NL 29 RABO 0135209773 t.n.v. DMA

Ik ben blij dat ik dit verhaal met jullie heb kunnen delen en dat jullie ons verhaal hebben willen lezen. Ook wil ik alle parochianen hartelijk bedanken die ons de afgelopen jaren met bijdragen hebben gesteund. Speciaal wil ik Nel bedanken dat ik van haar de gelegenheid heb gekregen om iets over Elf Gasha te vertellen. Wanneer er mensen zijn die geïnteresseerd zijn, maak ik graag een afspraak om er over door te praten. Dan kan ik ook een PowerPoint met foto’s laten zien.

Hartelijke groet,
Mulu Gashaw, Helen en Sophie
06 – 4982 0747 | gmulu@hotmail.com

Dank van Stichting Drieluik

Op 10 september ontving de parochie een dankbetuiging voor de steun aan het Ethiopische project Elf Gasha. Het bedrag zal worden besteed aan de opvang van zwerfkinderen. U hebt hierover kunnen lezen in het interview met Mulu Gashaw in de vorige Opstand. De brief kunt u lezen op het prikbord achterin de kerk.

Togo

In Togo steunt de Verrezen Christus het project “de dokter komt naar je toe” van de Stichting kinderhulp Togo. Met dit project willen we gezondheidszorg heel dicht bij de kinderen brengen. In de meeste steden in Afrika is er wel zorg maar op het platteland ontbreekt vaak de meest eenvoudige medische hulp. Kinderen lopen daar vaak jaren door met ernstige ziektes en ook is er in een noodsituatie geen enkele hulp.

Het project gaat basiszorg voor kinderen organiseren in afgelegen gebieden van de regio Kpalimé, een stad van 150.000 inwoners in het West-Afrikaanse land Togo. Om te beginnen wordt aan elke school in de bush een eerste-hulppakket gegeven en worden twee onderwijzers per school opgeleid om eerste hulp te verlenen. We gaan dat op zo’n 20 scholen doen. En verder gaan we medische teams naar deze scholen sturen die alle kinderen op een aantal kenmerken (ogen, oren, hoofdhuid, lengte, gewicht en algehele lichamelijke conditie)gaan screenen. Als de kinderen ziektes of gebreken hebben, worden ze uitgenodigd om in het medisch centrum in Kpalimé verder te worden onderzocht en behandeld. Daarvoor moeten de kinderen de motortaxi nemen. Omdat die duur is, betaalt het Adventsactieproject vervolgens de medicijnen die nodig zijn voor de behandeling.

We zijn al begonnen in twee dorpen ver van Kpalimé. In zes dagen tijd hebben we ruim 400 kinderen gescreend waarvan 95% een of meer ziektes bleek te hebben. Daar heeft nooit iemand naar gekeken. De meeste ziektes kennen we wel: wormen in de darmen, bloedarmoede, sikkelcelanemie (een typisch Afrikaanse ziekte), slecht zien en doofheid. Maar er zitten ook afschuwelijk ziektes en gebreken bij zoals kinderen die geen verhemelte hebben, die nauwelijks kunnen lopen of die hartproblemen hebben. Dat soort aandoeningen kan ons medisch centrum niet verhelpen maar wij kunnen wel doorverwijzen en operaties in het ziekenhuis in de hoofdstad meefinancieren.

Voor het project “de dokter komt naar je toe” is bijna 37.000 euro nodig. Daarvoor zullen wij in één jaar tijd op 20 scholen en andere locaties in de bush naar verwachting meer dan 6400 kinderen screenen. We leiden onderwijzers op, we geven eerstehulppakketten en we behandelen de zieke kinderen. De Stichting kinderhulp Togo is een initiatief van jeugdarts Cécile Schat en haar echtgenoot, diaken Jouke Schat. Cécile woont het grootste deel van het jaar in het gebied en leidt daar onze operaties. Jouke organiseert in Nederland de ondersteuning

Meer informatie over Togo is te vinden op: www.kinderhulp-togo.nl

De parochie ontving een mail met daarin de beste wensen voor 2019. Ook bedankte dokter Schat de parochie voor de ondersteuning in het afgelopen jaar. De Nieuwsbrief over het reilen en zeilen van de Stichting KinderhulpTogo (een van onze vast goede doelen) hebben we op het prikbord bevestigd. Hier leest u over het vele goede werk dat wordt verricht op vooral medisch gebied. Uiteraard is geldelijke ondersteuning zeer welkom.

Bericht van Rob Stigter uit Bandung

Beste vrienden van de ‘Verrezen Christus’.

Weer eens een bericht vanuit Bandung allereerst om alle parochianen, vrienden en kennissen zalig Kerstfeest en Nieuwjaar toe te wensen, wat ik bij deze dan ook doe.Kerstmis zal ik in Samarinda vieren: Oost Kalimantan (vroeger Borneo). Vanwege gebrek aan priesters (waar niet met Kerstmis) ben ik gevraagd om te helpen van 21 tot 27 December. Ik was graag bereid want het is een gelegenheid om een keer in Kalimantan te komen waar ik nog nooit geweest ben. Ik ga er heen samen met een van de Congolese Kruisheren die hier in Bandung aan de universiteit studeren en hier samen met mij in de communiteit wonen. Alle twee zijn nog oud-studenten van mij in Congo en enkele jaren geleden priester gewijd.

Met Mulo (Congo) heb ik nog vaak contact. De school in Vulenze, 50 km van Mulo, heeft een nieuwe vleugel. De eerste vleugel van drie of vier klassen was vijf jaar geleden gebouwd met o.a. geld van Voorburg. De collega’s Kruisheren van Mulo hebben geld kunnen inzamelen van vrienden in Butembo en enkele Franse professoren die van tijd tot tijd doceren aan de universiteit van Butembo; daarmee was het mogelijk de tweede vleugel te bouwen.

Over Vulenze heb ik al vaak geschreven. Het is een gebied in ontginning waar veel mensen van Mulo naar toe trekken om een stuk grond te kunnen bewerken. Met steun van Voorburg is daar ook de kliniek gebouwd en het huis voor de onderwijzeressen van voornoemde school en ook het begin van de aanleg van de weg die later door een ONG voltooid is. Vanwege de boerderij die de Kruisheren daar hebben is er contact met de bevolking, waardoor deze projecten tot stand konden komen.

Zoeterwoude, waar de Kruisheren een klooster hadden voor de filosofie studenten, heeft ook veel bijgedragen voor de ontwikkeling van Mulo en de streek rondom. Nog onlangs heeft de Werkgroep Missie en Ontwikkeling aldaar pater Charles Pataya OSC geholpen met 1.500 euro voor de aanleg van een waterleiding in de gevangenis van Lubero dat op 7 km afstand van Mulo ligt. Pater Charles heeft zich het lot aangetrokken van de bewoners van twee gevangenissen in de streek. De gevangenen worden in Congo onmenselijk behandeld terwijl ze vaak onschuldig zijn, geen rechtzaak hebben gehad en ook niet weten hoe lang ze zullen worden vastgehouden. Ook minderjarigen bevinden zich in dezelfde gevangenis met de volwassenen. De gevangenis van Lubero zat al enkele maanden zonder leidingwater doordat de aanvoerput was droog gevallen. Charles heeft kunnen bewerken dat de gevangenis water kon betrekken uit een andere put die doorlopend gevoed wordt, maar naar die put moest een nieuwe pijpleiding worden aangelegd. Dat is nu gebeurd met de steun van Zoeterwoude.

In augustus ben ik zes weken in Nederland en Belgie geweest. Ik heb kunnen genieten van het warme weer. Op 2 september was ik aanwezig bij de comuniedienst in Verrezen Christus. Ik was te vroeg omdat ik dacht dat de dienst nog steeds om 10 uur was. Met een boek heb ik een half uur ergens op een bank aan de oever van de Vliet gezeten; heel aangenaam want er kwamen verschillende roeiers voorbij die van de vroege zondagmorgen gebruik maakten om te trainen. In de kerk heb ik behalve Nel en Louis vele bekenden kunnen ontmoeten maar vanwege de vakantie was niet iedereen aanwezig. Ik zou beter in de wintermaanden met vakantie komen, maar de kou trekt me niet aan.

Intussen ben ik al weer enkele maanden terug in Indonesië maar via “Opstand” blijf ik op de hoogte van de parochie-activiteiten. Ik ben vol bewondering voor wat er allemaal in de parochie gepresteerd wordt. Ik laat de “Opstand” ook lezen door mijn collega, pater Rutten, met wie ik in dezelfde communiteit woon en ook samen in Nederland ben geweest deze zomer; samen heen en terug. Ook hij prijst de inzet van veel parochianen van “De Verrezen Christus”.
Een aantal jaren geleden heb ik de kerk in een statie van Cirebon, Kadipaten, de naam “Verrezen Christus” gegeven, “Kristus Bangkit” in het Indonesisch, toen de kerk gewijd werd. Die kerk is intussen geheel gerenoveerd en vergroot vanwege de toename van de parochianen. Toen hij opnieuw werd ingezegend stelde de Bisschop, ook nieuw, voor om de naam te veranderen maar gelukkig hebben de gelovigen het voorstel niet aangenomen.

Nel, Louis en alle medewerk/sters, veel succes met alle activiteiten rond Kerst en Nieuwjaar. Ik kijk uit naar het volgende nummer van “Opstand” waarin ik zal kunnen lezen over de vieringen en de festiviteiten daar omheen. Hartelijke groeten aan jullie allemaal.

Rob Stigter osc

.